Ik heb de smaak te pakken: op pinkstermaandag heb ik deelgenomen aan de Stadsloop Kortrijk! Samen met collega Peggy hebben we opnieuw 5 km gelopen, eigenlijk in de Knack Weekend Ladies Run. Het ging goed: Peggy en ik hadden afgesproken om bij elkaar te blijven en dat was wel fijn. Het was heel druk maar we vonden een goed tempo. Fier dat we waren toen we aankwamen en toch niet helemaal uitgeput waren! Onze tijd: 27'39''. Goed hé!
Ik voel dat het lopen mij een goeie uithouding geeft en dat zal ik zeker kunnen gebruiken!
In september 2011 ga ik samen met 11 andere kankerpatiënten op expeditie naar de Monte Perdido (3355m), de op twee na hoogste berg van de Spaanse Pyreneeën. Hier lees je mijn fysieke en mentale voorbereidingstraject!
woensdag 15 juni 2011
zondag 12 juni 2011
voor Tom
Al een tijdje speelt het in mijn hoofd dat ik, als ik op die top van de Monte Perdido sta, al mijn kracht en gedachten wil doorgeven aan twee (ondertussen drie) mensen in mijn omgeving die momenteel kanker doormaken. Speciaal voor Ilse, Tom en Michel wil ik daar op 3355 m een schietgebedje naar boven sturen.
Vanmorgen vernam ik dat Tom de strijd verloren heeft.... Compleet ondersteboven was/ben ik.
Ik kende Tom niet zo goed: in februari had ik voor het eerst contact met hem via een gemeenschappelijke kennis. Bij Tom was ook non-Hodgkin vastgesteld en hij had graag contact gehad met een lotgenoot. Zo hebben we wat heen-en-weer gemaild en werden we vrienden op Facebook. Hij werd door dezelfde arts behandeld in hetzelfde ziekenhuis als ik, was een leeftijdsgenoot en zijn zoontje heet ook Gilles.
Begin mei ben ik hem onverwacht eens gaan opzoeken in Sint-Lucas. Het was een fijn gesprek.
De chemo sloeg niet zo goed aan bij hem en hij zat ondertussen aan zijn derde chemokuur. Een stamceltransplantatie was nodig.
Ik kan het niet geloven dat Tom er niet meer is. Hij was 36 jaar... had onlangs nog de vierde verjaardag van zijn zoontje gevierd. Hij had me gesponsord voor mijn stadsloop...
Iemand van onze expeditieleden heeft een bijnadood-ervaring gehad en me verteld hoe mooi het is hierna. Tom, ik hoop voor jou dat het mooi is daar, dat je je daar geborgen voelt en dat je je vrouw en kleine Gilles beschermt van daarboven ergens. Wil jij mij ook een beetje beschermen als ik die berg opklim waar ik dat schietgebedje wil doen?
Tom, het ga je goed. We zien elkaar niet meer als levende wezens maar misschien wel ooit op een andere manier?
Vanmorgen vernam ik dat Tom de strijd verloren heeft.... Compleet ondersteboven was/ben ik.
Ik kende Tom niet zo goed: in februari had ik voor het eerst contact met hem via een gemeenschappelijke kennis. Bij Tom was ook non-Hodgkin vastgesteld en hij had graag contact gehad met een lotgenoot. Zo hebben we wat heen-en-weer gemaild en werden we vrienden op Facebook. Hij werd door dezelfde arts behandeld in hetzelfde ziekenhuis als ik, was een leeftijdsgenoot en zijn zoontje heet ook Gilles.
Begin mei ben ik hem onverwacht eens gaan opzoeken in Sint-Lucas. Het was een fijn gesprek.
De chemo sloeg niet zo goed aan bij hem en hij zat ondertussen aan zijn derde chemokuur. Een stamceltransplantatie was nodig.
Ik kan het niet geloven dat Tom er niet meer is. Hij was 36 jaar... had onlangs nog de vierde verjaardag van zijn zoontje gevierd. Hij had me gesponsord voor mijn stadsloop...
Iemand van onze expeditieleden heeft een bijnadood-ervaring gehad en me verteld hoe mooi het is hierna. Tom, ik hoop voor jou dat het mooi is daar, dat je je daar geborgen voelt en dat je je vrouw en kleine Gilles beschermt van daarboven ergens. Wil jij mij ook een beetje beschermen als ik die berg opklim waar ik dat schietgebedje wil doen?
Tom, het ga je goed. We zien elkaar niet meer als levende wezens maar misschien wel ooit op een andere manier?
zondag 5 juni 2011
Dagtocht in Anseremme en omgeving
Op zaterdag 4 juni was er opnieuw een dagwandeling gepland met de hele Monte Perdidogroep onder begeleiding van Geert. Plaats van afspraak was het station van Anseremme om 10u. Het was weer fijn om elkaar allemaal terug te zien én om kennis te maken met vrijwilligers- én kinesistenkoppel Nicole en Mark en met vrijwilligster en ex-deelneemster 2009, Ria. Mijn teamgenoten leerden ook Jo kennen, die meegaat als vrijwilliger naar Spanje!
Met de auto trokken we eerst nog iets verder naar een hotel aan de Lesse en vandaar startte onze wandeling. Geert nam ons mee naar een mooi uitzichtspunt over de Maas (zie foto).
| Heel de groep aan het uitzichtspunt over de Maas |
| Trou de la Jeunesse |
| Sandra |
| Chris |
| Gitte |
| Marie-Rose |
| Martine |
| Robert |
| Ingrid |
| Hilde |
| Johan |
Na de middag wandelden we verder naar een ruïne waar we aan een zalig bronnetje kwamen om ons wat te verfrissen.
| Hilde en ik in de ruïne |
We wandelden nu meer via gewone wegen en via Falmignoul, een dorpje, terug tot aan de Lesse. Daar gingen de schoenen uit en met onze meegebrachte sandalen of waterschoenen staken we de Lesse over. Het koude water deed enorm deugd aan onze vermoeide en verhitte voeten!!!
Toen was het niet meer zo ver tot aan de auto's. Met z'n allen gingen we nog iets drinken in een café-restaurant. Omdat het al een pak later was dan voorzien reden Jo en ik, samen met Marie-Rose, Martine en Sandra (die met ons meegekomen waren) terug huiswaarts tegen kwart voor zeven.
De hele dag was een goeie test om te zien of we een dagtocht met hoogteverschillen aankunnen. Voor mij ging het goed vond ik. Mijn schouder viel mee (zit met een frozen shoulder links en ga hiervoor naar de kine maar het kan lang aanslepen!), mijn uithouding ook. Ik ben voldoende voorbereid denk ik.
Ik had ook een hoedje gekocht tegen de zon en dat was ook aangenaam. Eindelijk een hoofddeksel dat bij mij past en dat ik graag draag!
| Ik en mijn hoedje.... |
Jo en ik hebben ook een kaart gekocht van het nationaal park Monte Perdido y Ordesa, met alle trails en weggetjes erop. Het kriebelt enorm als we die kaart bekijken en uitpluizen... Als dit meevalt doen we nadien misschien zelf nog een trekking????
Labels:
anseremme,
dagtocht,
uithouding,
voorbereiding,
vrijwilliger
maandag 16 mei 2011
Nog een fotoverslagje van de Stadsloop
Officieel ben ik de 515de (op 1114 deelnemers) met als tijd 29'38'' op 5 km. Gilles eindigde 112de (23'28''!!), Geert 517de met dezelfde tijd als ik en Linda was een secondje vroeger.
Hierbij nog foto's met dank aan Marie-Rose die haar toestel in aanslag hield!!
Voor de start
Hier gaan we! Met vriendin Linda naast mij (in rood)
Gilles loopt over de meet met een tijd van 23'28''! Super gedaan,man!
Hier zie je eerst Peggy (paars T-shirt), Geert (zwaait, in rood), ik (in groen T-shirt) en Linda (rood T-shirt)
Mijn broerke Geert! Ook proficiat!!
Allemaal met onze medaille...
Volgend jaar opnieuw?
zondag 15 mei 2011
Stadsloop Gent 15 mei 2011
Na het OCMW-ontbijt reed ik met Martine en Marie-Rose naar Gent voor de Stadsloop. Plaats van afspraak was Taverne 't Hoeksken waar ook mijn ouders, Jo en de kinderen, mijn broer Geert en schoonzus Carolien en ook mede-expeditielid Frieda allemaal samenkwamen om iets te eten. Een gezellige en diverse bende!
Mijn broer en Gilles gingen samen met mij de 5 km lopen.
Aan de start kwamen ook ex-buurvrouw Linda en collega Peggy ons vervoegen. Ook vriendin Carine kwam supporteren. Er was een heel fijne sfeer en we deden eerst wat opwarming.
Bij het startschot kwam heel de bende in beweging voor de afdaling van de Sint-Kwintensberg. In het begin werd er nogal snel gelopen maar Linda liep naast mij en raadde mij aan om mijn eigen tempo aan te houden. Dat bleek een goeie tip: we zijn samen verdergelopen op ons tempo en aan de Coupure zaten we in onze 'drive' en was er ook meer ruimte om te lopen.
Ter hoogte van het inloophuis aan de Coupure zag ik tot mijn verrassing Els langs het parcours staan om mij aan te moedigen! Wat een leuke verrassing! Els is één van de verpleegsters van de dagkliniek Oncologie in AZ Sint-Lucas.
Aan de Kuiperskaai begon het 'vals plat' maar dat ging goed. De Lammerstraat is dan weer iets venijniger omhoog maar tot mijn verbazing ging dat ook tamelijk. Daar zagen we Geert en Peggy terug die blijkbaar niet zo heel ver voor ons uit liepen. In de bocht naar de Sint-Pietersnieuwstraat stonden Jo, Hannah, Carolien en Carine te supporteren! Een extra aanmoediging voor het laatste stijgend stuk.
En toen kwam de finish al in zicht: veel meer mensen langs de weg, nog even doorzetten en daar stonden mama en papa, en Martine, Marie-Rose, Frieda ons luid aan te moedigen!
De voldoening achteraf was fantastisch: hier heb ik maanden naar toe gewerkt en ik heb het vrij makkelijk gehaald! Bedankt aan Linda die bij mij bleef lopen, dat heeft me enorm gesteund!
Nadien zijn we nog naar de start van de 10 km gaan kijken. Wat een massa volk! Jammer dat we elkaar daar een beetje kwijt geraakt zijn in de drukte....
Mijn broer en Gilles gingen samen met mij de 5 km lopen.
Aan de start kwamen ook ex-buurvrouw Linda en collega Peggy ons vervoegen. Ook vriendin Carine kwam supporteren. Er was een heel fijne sfeer en we deden eerst wat opwarming.
Bij het startschot kwam heel de bende in beweging voor de afdaling van de Sint-Kwintensberg. In het begin werd er nogal snel gelopen maar Linda liep naast mij en raadde mij aan om mijn eigen tempo aan te houden. Dat bleek een goeie tip: we zijn samen verdergelopen op ons tempo en aan de Coupure zaten we in onze 'drive' en was er ook meer ruimte om te lopen.
Op het Sint-Michielsplein moesten we ons een weg banen door een groentenkraam (blijkbaar moesten we daar rond lopen maar we hadden afgesneden...).
Aan de Kuiperskaai begon het 'vals plat' maar dat ging goed. De Lammerstraat is dan weer iets venijniger omhoog maar tot mijn verbazing ging dat ook tamelijk. Daar zagen we Geert en Peggy terug die blijkbaar niet zo heel ver voor ons uit liepen. In de bocht naar de Sint-Pietersnieuwstraat stonden Jo, Hannah, Carolien en Carine te supporteren! Een extra aanmoediging voor het laatste stijgend stuk.
De voldoening achteraf was fantastisch: hier heb ik maanden naar toe gewerkt en ik heb het vrij makkelijk gehaald! Bedankt aan Linda die bij mij bleef lopen, dat heeft me enorm gesteund!
Bij de aankomst zag ik tot mijn verrassing ook Annemie en Kris tegen die kwamen supporteren!
Iedereen feliciteerde ons uitgebreid en de sfeer was uitgelaten! Echt heel plezant. Ook Els kwam ik nog tegen op het Sint-Pietersplein: zij ging de 10 km lopen.
Nadien zijn we nog naar de start van de 10 km gaan kijken. Wat een massa volk! Jammer dat we elkaar daar een beetje kwijt geraakt zijn in de drukte....
Ik heb alvast aan Geert de sessies van Evy Gruyaert van 5 naar 10 km gevraagd.... wie weet volgend jaar?? Maar de vijf doe ik zeker opnieuw!!!
1000x bedankt aan iedereen die in mij geloofde, die mij gesteund heeft en een leuke aanmoediging gaf! Ik ben fier dat ik mijn doel bereikt heb!
Veel liefs,
Heidi
OCMW-ontbijt deel 2
Vanmorgen terug vroeg op voor het tweede OCMW-ontbijt Lochristi waar ik opnieuw een standje mocht verzorgen met azalea- en kaartenverkoop. Martine en Marie-Rose kwamen opnieuw helpen. Het kwam allemaal iets trager op gang dan vorige week maar uiteindelijk viel de verkoop wel nog mee! Martine heeft bijna evenveel kaarten verkocht als vorige keer en mijn bloemen waren allemaal de deur uit. Op het einde zijn we ze wel in de zaal gaan verkopen op initiatief van Martine want ik wou graag doorgaan naar Gent voor de Stadsloop. Zo zijn we alle azalea's toch kwijt geraakt.
Tot mijn verrassing kwam mijn tante ook even langs om goeiedag te zeggen en twee azaleaatjes te kopen! En onze buren André en Tina kwamen ook langs om te ontbijten, evenals Marijke en Roos van de Koestergroep Lochristi!
Uiteindelijk gaf de verkoop van de twee zondagen samen best wel een mooi resultaat!
Tot mijn verrassing kwam mijn tante ook even langs om goeiedag te zeggen en twee azaleaatjes te kopen! En onze buren André en Tina kwamen ook langs om te ontbijten, evenals Marijke en Roos van de Koestergroep Lochristi!
Uiteindelijk gaf de verkoop van de twee zondagen samen best wel een mooi resultaat!
maandag 9 mei 2011
verkenning parcours
Vanavond zijn Jo en ik het parcours voor zondag eens gaan verkennen. Ik heb de 5 km gelopen zoals ik die zondag ook zal lopen. En het ging heel goed!!! Nu is mijn laatste schrik weg... Op mijn eigen bekend terrein kan ik 5 km lopen maar gek genoeg was mijn zelfvertrouwen niet groot genoeg om erop te vertrouwen dat het ook in Gent wel zou lukken. En dat viel dus wonderwel mee! Het laatste stuk is wel nog even bergop maar dan is de finish al bijna in zicht!
Ik kijk heel erg uit naar zondag!!!!
Ondertussen blijven de aanmoedigingen toestromen. Mijn rekening raakt aardig aangedikt, en dat zonder de giften via de aparte rekening voor een fiscaal attest. Fijn, fijn, bedankt allemaal!!!! Ik zal jullie zondag niet teleurstellen!
Ik kijk heel erg uit naar zondag!!!!
Ondertussen blijven de aanmoedigingen toestromen. Mijn rekening raakt aardig aangedikt, en dat zonder de giften via de aparte rekening voor een fiscaal attest. Fijn, fijn, bedankt allemaal!!!! Ik zal jullie zondag niet teleurstellen!
Abonneren op:
Posts (Atom)





